“proef maar, lekker appelsap”, de ene broer (ik zal geen namen noemen), hield de andere een flesje voor dat hij net zelf had gevuld met een andere appelsapkleurige vloeistof. De hele tijd thuis zijn, haalt hun creativiteit en kattenkwaad maximaal naar boven.

De kinderen zijn een vloek en een zegen. Extra mensen om me zorgen over te maken, druktemakers die me nooit rust geven, die me smeken om nieuwe dingen uit te vinden om hen te amuseren en zelf gevaarlijke experimentjes verzinnen. Maar ze zijn ook diegenen die me elke dag aan het lachen maken met hun uitspraken, die de dagen druk en vol houden, die van me eisen dat ik me volwassen en normaal gedraag, die me oplossingen laten verzinnen voor grote en kleine problemen. En die me elke dag eindeloos knuffelen.

Wanneer je plots van een deel van je vrijheden wordt beroofd en je noodgedwongen alle tijd met dezelfde 4 mensen doorbrengt, leer je jezelf kennen op een manier die je eerder nog niet gezien had. Of beter, niet hoefde te zien.

Ik leerde dat ik niet zomaar kan aanvaarden dat iets niet mag of net wel moet, ik MOET ook heel gedetailleerd horen WAAROM.

Dat ik nog liever niemand zie , dan mensen te zien waarvan ik houd en bang te moeten zijn ze aan te raken.

Ik ontdekte hoeveel ik erom geef gezellig te kunnen keuvelen met mijn familie of vrienden en hoe weinig ik geef om het kopen van een nieuwe jurk. (ik ben dan ook een ‘babbelkous’, maar mijn jurkencollectie is er niet kleiner om)

Ook kan ik er absoluut niet mee om niet te weten wat morgen brengt, of volgende week, laat staan volgende maand. Ik ben een doener, een planner, een aanpakker. Probleempje? dan verzin ik een plan, en een plan B, misschien zelfs een plan C. Knopen moeten worden doorgehakt en snel. Hangende zaken maken me onrustig, ik durf nu zelfs zeggen, ongelukkig.

We moesten wachten. Mogen we naar Amerika? En wanneer dan wel? En als het niet mag, mag er dan wel iets deze zomer? Uiteindelijk hakten we zelf de knopen door. (hoera voor mijn gemoedsrust!) We stellen de reis met zes maanden uit. We zullen vertrekken na de krokusvakantie 2021 en komen terug in augustus 2021. Onze route draaien we om, we starten met de zuidelijke staten en eindigen in het noorden.

Nu kan ik weer plannen, herboeken, mailen, zoeken en dromen. Met een bang hartje dat wel, want niemand heeft een glazen bol, toch?

Nu eens een lazy Sunday, dan eens een playbackshow.